Korkular Geçici Asalet Kalıcıdır!

Yıllarca hep Allah’tan korkuyoruz bahanesiyle cehennem ile korkuttular. Hâlbuki cehennemden korkmak; Allah’tan korkmak değildi. Çünkü en nihayetinde yine cehennemden korkmak; “yaratılan” bir şey den korkmaktı! Cennette yaratıktı, insan da… Ancak yaratılmışların en şereflisi (Eşref-i Mahlukat) “insan”dır buyruluyor. O zaman biz yaratılmış hiçbir şeye talip değiliz biz yaratana talibiz!

O kadar hızlı kimlik kaybı yaşıyoruz ki yaşça büyüklerimiz derlerdi hep; “bizim zamanımızda bu böyle değildi” diye, hâlbuki yaşlarımız 20’li olmasına rağmen aynı sözü biz söyler olduk. Hz Ömer (ra) diyor ki: “deseler ki tüm insanlar cehenneme gidecek ve bir kişi cennetlik olacak; ‘acaba ben miyim’ diye ümitlenirim; şayet bütün insanlar cennete gidecek yalnız bir kişi cehennemlik olacak deseler yine; ‘acaba ben miyim’ diye korkarım.” Böyle bir korku ve böyle bir ümit. Bu soruyu zahirde tanıdığımız aile, akraba, arkadaş çevresine yönelttik. Dedik ki: “deseler ki herkes cehenneme gidecek ve bir kişi cennetlik olacak ne dersiniz?” diye. İstisnasız; “ben değilimdir, çok günahım var, ihtimal bile yok, eyvah…” yine aynı şekilde; “deseler ki bütün insanlar cennete gidecek yalnız bir kişi cehennemlik olacak ne dersiniz?” Bu da istisnasız; “kesin ben değilimdir, neler yapan var, bana gelene kadar vs”. Peki, o zaman biz kimiz?

Yıllarca insanları korkutmaya çalıştılar. Olmuyor. İnsanlar korkmuyor. Öyle ise sevdirmek mecburiyetindeyiz. Sevdireceğiz. Allah imtihan etmek için yaratmamış; sevmiş öyle yaratmış. Zahir bir dünyada yaşadığımız için elbette bu dünyanın nizamı ve düzeni için bir kuralı olan şeriat olacak ancak o kurallar içerisinde o kadar boğmuşuz ki kendimizi; yaratılış gayemizi unutmuşuz.” (Beylerbeyi Bayburdi Hz)

Bugün İslam coğrafyası kan ağlarken, anneler yavrusuz, çocuklar babasız kalırken kalkıp İslam akaidlerini; “eğer şunları şunları yerine getirmezseniz cehennemde yanarsınız” diyemeyiz çünkü insanlar zaten yanıyorlar. Artık zaman, insanları gözyaşlarıyla serinletecek, sözleriyle gönülleri genişletip ümitlendirecek ‘Aşkerenler’in zamanıdır. Ümit; sadece fakirin ekmeği değil! Ümit bir kulun her şeyi;

“De ki: Ey nefisleri aleyhine israf etmiş kullarım! Allah’ın rahmetinden ümidi kesmeyin, çünkü Allah bütün günahları mağfiret buyurur (iyiye dönüştürür) şüphesiz ki O, öyle Gafûr, öyle Rahim O.” (ZÜMER 53)

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Ömer Faruk Canbaz - Mesaj Gönder

#

göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Dibimde Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Dibimde hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Haber Dibimde editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Dibimde değil haberi geçen ajanstır.